Dünyanın hiç eskimeyen, hiç tükenmeyen üçlüsü vardır:
Su, güneş ve toprak…
Onlar dünyayı döndüre döndüre şekillendirir. Yıllar geçer, yüzyıllar geçer, medeniyetler kurulur, şehirler değişir, insanlar gelir geçer.
Bazı şeyler hiç değişmez.
Aşk…
Yüzyıllardır insanlar âşık oluyor. Kimi aşkını bir tuvale bırakıyor, kimi bir şiirin dizelerine emanet ediyor. Kimi de hiçbir şey yazmadan, hiçbir şey söylemeden ...
Bazı aşklar kelimelere sığmaz.
Gözler aşkı yakalar.
İki ışık
Ve o birkaç saniyelik bakış, koskoca bir ömre sığabilecek kadar çok şey anlatır.
Belki o an bir daha hiç yaşanmayacaktır.
Belki o iki insan bir daha aynı yerde, aynı zamanda, aynı duyguyla karşılaşmayacaktır.
Aşkın sırrı da burda saklıdır. Hayatın erişilemeyen sırrı gibi..
Bazı anlar bir kez yaşanır ve ömrün geri kalanında o an aranır.
Her yüzyılın aşkı farklıdır.
Her dönemin heyecanı farklıdır.
Her kuşağın sevme biçimi değişir.
Bugün ilişkiler daha özgür, insanlar birbirlerine daha kolay ulaşabiliyor. İletişim bir bakıştan bir mesaja, bir mektuptan bir telefon ekranına dönüştü.
Aşkın özü değişmez.
Gerçek aşkın değişmeyen kuralıdır:
Sevdiğin insanın elini her tuttuğunda, o eli ilk kez tutuyormuş gibi heyecanlanmak…
Ellerin sıcaklığı bazen bütün kelimelerden daha güçlüdür.
Bir eli sadece tutuş değildir.Güven demektir. “Yanındayım” demektir. İnsanın bütün korkularını susturan bir sıcaklıktır.
Ve insan, o eli tuttuğunda hayatın hâlâ yaşanmaya değer olduğunu yeniden hisseder.
Çünkü,O el insana hayat verir.
O gözler ise, hayata anlam katar…
O gözlere baktığınızda hayatın anlamını çözemezsiniz belki…
Ama yaşadığınızı hissedersiniz.
Bazen bir bakış, yıllarca anlatılamayan bir cümlenin yerini tutar.
Bazen bir gülümseme, bir ömrün hatırası olur.
Bazen de bir insan, hayatınızdan yıllar önce çıkıp gitse bile kalbinizin bir yerinde yaşamaya devam eder.
Hiç söylenmemiş sözler…
Ve yıllar sonra bile hatırlandığında kalbin bir köşesinde sessizce sızlayan o güzel bakışlar…
Aşk,bir insanın kalbinizde bıraktığı izi ömür boyu taşımaktır.
Dünya suyla, güneşle ve toprakla dönmeye devam ediyor.
Yıllar yüzyılları kovalıyor.
İnsanlar değişiyor, hayatlar değişiyor, şehirler değişiyor.
Yine bir yerlerde, iki insan yine birbirinin gözlerine bakacak.
İki ışık yine birbirini bulacak.
Bir el, başka bir eli ilk kez tutacak.
Ve Dünya o an da, bütün gürültüsünü bir anlığına unutacak...
İşte, aşk o anda başlayacak.
Çünkü gerçek aşkın zamanı yoktur.
Ne modası geçer, ne yaşı vardır, ne de bir döneme aittir.
Gerçek aşk, insanı elini tuttuğunda hâlâ ilk günkü gibi heyecanlandıran; gözlerine baktığında hâlâ hayatı anlamlandıran o eşsiz duygudur.
Ve belki de insan, dünyada gerçekten yaşadığını en çok o anda anlar:
Doğru eli tutup…
Gözlerde kaybolduğun anlardır…
Yorum yaz
Yorumları göster0 yorum
Yorumu bildir