Ben kadın programlarını oldum olası sevmez ve izlemezdim. Çünkü yapım gereği üç kadın bir araya geldiği zaman sıkıldığımı belli etmeden kaçmanın yolunu bulur ve üç kadın bir araya gelirse kervan yürümez tezine inananlardandım.
Evet ben de bir kadınım ama çocukluğumda üç erkek kardeşim oyun arkadaşımdı onlar bana yetiyor, bir kız arkadaşın özlemini çekmezdim. Annemden çok babamı severdim. Bu durum ben de kalıcı oldu sanırım.
Bu nedenle açık oturumları siyaset meydanlarını takip etmek daha çok hoşuma giderdi.
Futbol ise önce kardeşlerim sonra mahalle arkadaşlarım ile oynadığım bir oyundu. Büyüdüğüm mahallenin erkek çocuklarıyla 30 yıl sonra bile kaldığımız yerden o çocuk samimiyetiyle bir birimizi görünce sevinir, sevincimizi etrafımızdaki herkes görür ve hiç yargılamadan ikili sohbetlerimizi dinlerler, çünkü biz gençliğimizde mahallenin oğlanlı kızlı kocaman bir ailesiydik kardeştik.
Bir birimizin donunu indirip edep yerlerimizi merak etmezdik. Bunun olmaması için hepimizin anne ve babası bizleri bu konuda hassasiyetle eğitmişlerdi. Biz koca bir mahallenin gençleri olarak oğlanlı kızlı tarlalarda ekin biçtik, tütün diktik, akşam oldu yine aynı mahallenin oğlanlı kızlı gençleri olarak düğünlere eğlencelere gittik hep beraber.
Belki arada bir, bir birimizden hoşlandığımız oldu ama ayıp dedik, ayıp biz komşuyuz kardeşiz diyerek bu duyguyu hissettiğimiz zaman kendi kendimizi ayıplayıp içimizden kendi kendimize kızıp kardeşliği seçtik.
Yıllar içinde her birimiz dağıldık bilyeler gibi her birimiz ayrı köylere şehirlere yuva kurduk bir birimizi çok özleyeceğimizi bile bile ayrıldık birbirimizden. Mutlu yuvaları olanları duydukça sevindik, mutsuz olanlar için, için için üzüldük ve hep o sıcak duygular ve samimiyetle paşlaştığımız koşulsuz sevgiyle hatırlamak istedik bir birimizi.
Biz komşumuzla bile evlenmedik ayıp diye mahalle olarak aileydik çünkü öyle kabul etmiştik hepimiz bir birimizi.
Komşunun evli oğlu diğer komşunun karısına ayıp diye kem gözle bakmazdı.
Boşanmak ise ayıptı hem kadın hem erkek için.
İnsan birden fazla insana mahrem duygular ve bedenini açmanın insan onuruna ve ahlakına çok ters olduğunu öğretmişlerdi bize.
Bir şey daha öğrettiler bize namusuna rıskına gözdikenin ölümü haktı. O derece ahlaki değerlerimizin üstünlüğü ömrümüz boyu yolumuzu doğru pusulayla bulmamız demekti.
Bir ay kadar önceydi Fox tv kanalı açiktı, daha doğrusu haberleri sabırsızlikla beklerken Fulya ile umudun olsun proğramı olduğunu kapanışta farkettim. Öncesinde hiç dikkat etmiyordum ne konuşuyorlar diye seviyesiz bir proğram deyip dikkatimi akşam yemeği hazirlamaya vermistim. Bir ara hepsinin birden aaaaa diyerek bağırdıklarını duyunca kisa süreliğine dinledim, dinledikçe şaşkınliktan olduğum yerde bedenim buz tutmuş gibi kanım dondu. Boşverdim yemeği dikkatle dinlemeye başladım. Şaşkındım bütün bunlar gercekten benim ülkemde mi yaşaniyor?
Bunlar sanaryo değil gerçek mi yani?
Ortada çocuklara oluyor olan, herkes bir biriyle yatıyor, biri digeriyle nikahlı yillardır ama başkasına kaçmış ondan çocuk bile doğurmuş çocuk ama halâ ilk eşiyle nikahlı olduğu için ortada nüfusa kaydı yapılamayan bir çocuk var.
Bu nedir? Dedim kendi kendime adamin karısı bir başka adama kaçmış, ondan bir de çocuk yapmış ve bu adam halâ ben karımı boşamam seviyorum diyordu. Ve bu konuşmayı binlerce insan dinliyordu. Ahlaksızlık ne ara bu kadar normalleşmişti ben nerede hangi alemdeydim diye geçirdim içimden.
Üstelik gelenlerin hepsi çarpık iliski yaşıyorlardı. Önce bu proğramı izlediğim için kendimden utanç duydum, sonra ısrarla izlemeye devam ettim, izledikçe sinirlerim boşaldı. Bir tomlumun düzenini huzurunu ahlaķ örtüsü düzene sokar bana göre bu ne rahatlık? Hadi bunlar bu kadar cüretkâr bizim yasalarımız ne diyordu?
Zina suçtu eskiden her iki tarafta cezaevine girerdi bir başkasıyla nikahlıyken bir başkasiyla yatmak ağir suç sayıliyordu ve çok yerinde doğru bir karardı. Zinayı suç olmaktan çıkaranların toplum ahlakını nasıl yok ettiğini gözler önüne seriyordu bu proğram.
Kısacası Ahlak çökmüş ülkemizde.
Neyse yazacak çok şey var ama burada kesmek aileme kahvaltı hazırlamak zorundayım.
Sevim Tutar Aricak
