Bildiklerimi bilmem
Gördüklerimi görmem
Anladıklarıma susarım
Söyleyeceklerime
İnnanmayacaklarından susarım
Ben yıllarca kendime bile sustum
En uzun yorucu yolu koştum
Susmasaydım şimdi yoktum
Ben içerde kendimle ne çoktum
Yıllarca gizli köşelerde hep ağladım
Yüreğime kor ateşler sardım
Kimseye değil belki
Yalnız kendime inandım
Köşe bucak hor görenlerden kaçtım
Kendi içimde parcalara bölündüm ufacıktım
Karanlığa inat
Aydınlığa tek başıma çıktım
Çıktığım yerden manzaraya baktım
Şaştım kendime bu zoru nasıl başardım
Ya yok olacak ya başaracaktım
Onurumun üstünde koşa koşa yaşayacaktım
Hedefim için susacaktım
Susacaktım
Sustum
Ağladım
Günlerce uyumadım
Her gece acıyla yandım
Yana yana yaşadım
Acımasızca sürülerek
Dönüşerek
Bölünerek
Kendime hep geç kalarak
Yaşadım işte susarak
