Ben seni çok bekledim,
O bank adımı bilir.
Akşam çözerken omzuma,
Gölgem bile senden bahsederdi.
Baktım ufuklara,
“Göründü mü gemin?” diye
Her dalga sesinde,
Bir umut doğruldu içimde.
Ama gelmedin.
Deniz sustu,
Rüzgar sustu,
Bir tek ben susamadım.
Sadece ben seni sevdim,
Öyle herkes gibi değil,
Bir limanı bekler gibi,
Bir mucize olur gibi.
Sevmedim başkasını,
Gönlüm kilitli kaldı.
Çiçek açmadı içimde,
Senin adın geçmeden
Anlamadım…
Neye tutundum,
Neye inandım,
Neden kopamadım senden?
Belki de insan
En çok gelmeyeni sever.
Çünkü gelmeyen,
Hep ihtimaldir.
Yorum yaz
Yorumları göster0 yorum
Yorumu bildir