Ana içeriğe geç
NURETTİN   ECE
NURETTİN  ECEKöşe Yazarı

BİR ÇİFT GÖZDE KAYBOLDUM

Gözlerinin derinliklerinde kayboldum, Gözlerinden ıssız bir ormana düştüm.

Gözlerinin derinliklerinde kayboldum,

Gözlerinden ıssız bir ormana düştüm.

Ağaçların arasından süzülen ışıklarda

Seni aradım, unuttum kendimi…

Bazen  bir bakışın derinliğinde ,  başkasının gözlerinde bulur,İnsan;

Adını koyamadığı gizemi …

Ben de öyle düştüm bilinmezliğine,

Nereye gitsem sen,

Nereye baksam senden bir iz…

Bir şelalenin kıyısında,

Taradığın saçların sonsuzluğa uzanıyordu,

Bir ırmağın serinliğinde yüzüyordun,

Çırılçıplak…

Durmuş zaman, dünya susmuş gibiydi.

Sanki bütün evren, o an

Senin varlığında yeniden yaratılıyordu.

Ben sana yaklaştıkça

Sen uzaklığın dilini konuşuyordun.

Işıkların birbirine değdiği yerde

Bir gölge gibi dağılıyordun.

Her adımda sana biraz daha yaklaşırken

Kendimden biraz daha eksiliyordum.

Belki aşk,

Bir bedene dokunmak değil,

Bir ruhun bilinmezliğine karışmaktı.

Belki de sevmek;

Ulaşamayacağını bile bile yürümek,

Bir yokluğun içinde

Binlerce varlık hayal etmekti.

Ne sana varabildim

Ne de kendime dönebildim.

Sen uzaklığın öteki adı oldun,

Ben o uzaklığın içinde kaybolan ses.

Bir yanım seni ararken

Diğer yanım yokluğunda çoğaldı.

Belki de insan,

Bir insana değil,

O insanda uyandırdığı sonsuzluğa âşık olur.

Bir çift gözün içine koca bir evren sığdırır,

Sonra kendi yarattığı evrende

Yapayalnız kalır.

Ve ben hâlâ o ormandayım…

Ağaçların gökyüzüne değdiği yerde,

Işığın karanlığı incittiği bir vakitte,

Bir ırmağın suskun kıyısında…

Ve şimdi

Ne gözlerinden çıkabiliyorum

Ne de o dünyadan…

Bir çift gözle başlayan yolculuğum

Şimdi kendi sonsuzluğuma uzanıyor.

Sen gözlerinde bir evren taşıyordun,

Ben o evrene şiir oldum…

Ve hâlâ,

Bir çift gözün kıyısında

Sonsuzluğa uzanan bir düş taşıyorum.

𝒩𝓊𝓇𝑒𝓉𝓉𝒾𝓃 𝐸𝒸𝑒

15 Kasım 2026

Okur görüşleri
0 yorum
Yorum yaz
Yorumlar yayın ilkelerine göre incelenir.
Yorumları göster0 yorum
Henüz yorum yapılmamış. İlk Yorumu Siz Yapın